Lijst 10:10

Ik sta op een lijst, ergens tussen de 600 en 700e plek. Niet eens zo slecht als je bedenkt dat de lijst inmiddels ruim 72.000 namen telt. Verkiesbaar ben ik niet, maar ik sta wel voor de principes van de lijst en doe er veel aan om mee te helpen een krachtige boodschap te verkondigen en uit te voeren. Lijst 10:10 is geen politieke partij, evenmin een obscuur clubje die denkt dat om 10 over 10 de wereld vergaat. Hoewel, het gaat met de global warming wel een beetje die kant op als er niet nu wat gebeurt. De verkiezingscampagne blinkt uit in niet-ecologische thema’s, het gaat allemaal om de portemonnaie. We willen allemaal eerder stoppen met werken, de hypotheekaftrek behouden, bonussen kunnen blijven vangen, vliegen naar warme bestemmingen, lekker alleen in de auto blijven rondtoeren en elke zomeravond een kilo vlees roosteren op de barbeque. En wel graag tegen een schappelijk prijsje. Kiloknallers en last minutes voor bodemprijzen. Gaat het goed als we zo doorgaan? De wereldbevolking groeit schrikbarend, het systeem staat onder druk en aanpassingen in de manier van denken en handelen zijn nú nodig. Waarom horen we daar in de debatten zo weinig over? We denken liever niet na over onze ‘footprint’. Zo abstract, daar scoor je geen punten mee. Kon ik maar stemmen op lijst 10:10. Als de politiek het niet doet, dan doen we het toch lekker zelf. Nog een paar maanden tijd en die 10% CO2 reductie is een feit, althans, in ons liberale en toch progressieve huishouden. Mijn wereld vergaat dan misschien niet vandaag, de wereld van morgen, die van mijn kinderen mag dat ook niet.