Een kritische, bedachtzame en bewuste consument, waar reclame geen effect op heeft. Dat ben ik. Nou ja, dat dacht ik tenminste. En toen kreeg de reclame toch vat op mij. Hoe?
Nou, het zit zo. Knapperige friet, wie wil dat nou niet? Ook al is het maar één keer per maand en hebben we geen frituurpan, maar áls we frietjes eten, dan ook graag lekker en knapperig. En dat kan nu dus, zelfs uit eigen oven, is de boodschap. Jarenlang allerlei merken en varianten geprobeerd, dik, dun, lang, kort, geribbeld of gekreukeld, maar geen frietje kwam krokant uit de oven, behalve die te lang gebakken natuurlijk. Krokant is dan ook direct donkerdonkerbruin in plaats van goudgeel. En dat is nu ook weer niet wat je wilt. Crunchy wil je ze, ook uit de oven.
Vanuit mijn ooghoek zie ik tegen achten, vlak voor het journaal, zomaar een moeder die een schaal vol knisperende, krakende goudgele frietjes op tafel zet. Het kraakt zelfs zo dat het tafelgesprek volledig wordt overstemd. Wat zien ze er lekker uit. Het hele gezin smult. Direct loopt het water mij door de mond. Dat is het, roep ik uit, hoera! Ik wil SuperCrunch! Het is wel zoeken want alleen de beter gesorteerde supermarkt hier in het dorp (lees: AH 5) heeft de door mij felbegeerde ovenvariant. Ik ben in jubelstemming, koop er lekkere bio-burgers bij en maak een frisse salade. Groot is dan ook de desillusie als het die avond niet kraakt en knispert tot je oren ervan tuuten. Nee, weer een schaal met kleffe, veel te snel afkoelende frietjes. Friet moet natuurlijk ook eigenlijk gefrituurd worden, dat weet ik ook wel. Maar toch, alles op tv is toch waar? Wat is er fout gegaan?
Het blijft niet bij die ene poging, nog ettelijke zakken SuperCrunch ondergaan dezelfde ovenbehandeling. Helaas blijft het gewenste resultaat keer op keer uit. Ik controleer tot slot de verpakking. De grote lettertjes voorop roepen nog ‘gegarandeerd succes’ en beloven geen gewone maar ‘super krokante friet’. Ja, ik verzin het niet, het staat er echt. Dan de kleine lettertjes, leesbril erbij, daar staat “....maximaal 500g tegelijk op de bakplaat leggen. Voor een gegarandeerd krokant eindresultaat is het namelijk van belang dat de frites tijdens de bereiding in de oven elkaar niet raken.” En iets daarboven staat dat je ‘de frites tussentijds eenmaal moet omdraaien’. Aha, er moest een verklaring zijn, en die heb ik gevonden. Elkaar niet raken? Kan iemand mij vertellen hoe ik friet voor vier personen op een bakplaat moet bakken zonder dat de frites elkaar raken waarbij ze halverwege ook nog eens gedraaid worden? Rangschikken in rijen van tien en na een minuut of twaalf de frietjes met de blote hand of een tangetje stuk voor stuk omdraaien zodat ze de resterende tijd ook vrij liggen. Zo doe je dat dus.
Ik pas. Ik heb wel wat beters te doen dan frietjes te rangschikken en accepteer ter plekke dat ik nooit gesprekoverstemmende frites op tafel zal neerzetten. Eigenlijk wil ik dat ook helemaal niet meer. En reclame? Niet meer geloven. Ik geloof dat ik dat eigenlijk al wist.
